Team PCM

                       

Szybki tor, jazda na czas i duża powtarzalność. Chociaż całe zagadnienie jest bardzo obszerne , tak w kilku słowach można opisać modelarstwo sportowe.

Aby wystartować w jakichkolwiek zawodach musimy najpierw zaopatrzyć się w konkretny model. Różni się on nieco od gotowego już złożonego zestawu z możliwością jazdy po wyjęciu z pudełka. Zawodnicze podwozia dostępne są tylko w wersji KIT czyli całość musimy złożyć my sami - od przykręcenia wszystkich śrubek po sklejanie kół do malowania karoserii. 

Istotną różnicą jest również fakt, że resztę akcesoriów takich jak aparatura, ładowarka czy pakiety dobieramy oddzielnie według własnych potrzeb. Nierzadko na event potrzebne jest własne krzesełko, lampa, a nawet rozkładany stół.

Wyścigi na torze rządzą się swoimi prawami. Mają określone kategorie, w których start jest możliwy dopiero po spełnieniu określonych warunków  takich jak dobór opisanego w regulaminie silnika czy napęd kół 2WD lub 4WD itp. Klasy obejmują też różne typy podwozia a oto ich przykłady: 

 

                    klasa buggy 4WD lub 2WD                                                                   klasa stadium truck                                                      klasa short course

                           

Przeważnie zawody poprzedzone są jednodniowym treningiem, który nie jest obowiązkowy, jednakże pomaga oswoić się z torem i stworzyć swoja własną linię jazdy. To czas na przygotowanie, eksperymentowanie z doborem różnych ustawień zawieszenia.

Następnego dnia odbywa się trening właściwy z pomiarem czasu. Wtedy model musi mieć transponder tzw. pchełkę , mierzącą czas okrążenia co do setnej sekundy. każdy zawodnik ma 5 minut aby wykręcić jak najlepsze czasy w trzech kolejnych okrążeniach co kwalifikuje go do konkretnej kategorii czasowej najczęściej  od A do C ( w zależności ilu jest zawodników). A najszybsze czasy C najwolniejsze. Trening z pomiarem jest potrzebny aby pogrupować startujących względem ich umiejętności. Startuje ok. 10 modeli na raz. 

Kolejny dzień to kwalifikacje czyli walka o miejsce startowe oraz finały. Kwalifikacje również mierzą czas, tym razem jednak liczy się jak dużo okrążeń przejedziemy w ciągu 5 minut plus czas najszybszego kółka.

Finał to najczęściej  największa rywalizacja. Umiejętności takie jak utrzymanie pozycji, trzymanie się za kimś czy wyprzedzanie odgrywają kluczową rolę. Wygrywa ten kto pierwszy ukończy bieg.

Załóżmy, że udało nam się  zdobyć oraz złożyć (i pomalować) nasz pierwszy KIT. Czy To wszystko ? Niestety to dopiero początek. Zanim staniemy na podeście musimy poznać jeszcze kilka szczegółów o docelowym torze.

Możemy wyróżnić trzy podstawowe nawierzchnie:

1. Tor ze sztucznej trawy (astroturf) 

Charakteryzuje się dużą przyczepnością oraz licznymi nierównościami, najczęściej odkryty.

2. Tor dywanowy (carpet)

Bardzo duża przyczepność, brak nierówności. Bywa trudny i wymagający nie tylko pod względem umiejętności kierowania na nim ale również w ustawieniu modelu. Znajduje się z reguły na krytym obiekcie lub hali - jest dostępny cały rok.

3. Tor gliniany ( Clay) 

Mała przyczepność, dużo nierówności. Nawierzchnia potrafi mieć inne właściwości na początku, a inne na końcu zawodów. Wymaga to ponownego ustawienia podwozia. Na takim torze rozgrywane są zawody w klasie nitro i nie tylko.

Zanim jeszcze zabierzemy się do bardziej skomplikowanych ustawień, zastanówmy się najpierw co generuje przyczepność naszego modelu do toru(którą możemy niejako zarządzać), czyli co sprawia, że nasz model ma dobry kontakt z nawierzchnią. Są to oczywiście odpowiednio dobrane opony, bez nich nie jesteśmy w stanie pokonać nawet jednego zakrętu nie mówiąc już o przejechaniu całego okrążenia na czas.

Możemy wyróżnić następujące rodzaje opon:

                    opony na glinę                                                        opony na sztuczną trawę                                              opony na dywan 

Mimo, że dla początkujących  mogą wyglądać one dość podobnie, różnią się od siebie diametralnie - twardością, wielkością bieżnika czy też profilem jak i odpowiednimi wkładkami w środku.

Oponami na glinę nie jest możliwe przejechanie toru dywanowego jak i odwrotnie.

Gdy już określiliśmy jaka klasa najbardziej wpadła nam do gustu i odpowiedzieliśmy sobie na pytanie na jakim torze chcemy wystartować, zostaje nam ustawienie podwozia.

Tutaj sprawa nie jest już taka oczywista.  Każda nawierzchnia ma swoje odrębne właściwości więc i cały setup różni się mocno względem nawet dwóch różnych torów dywanowych !

           Przykład karty ustawień podwozia Xray xb4 2019 (źródło www.petitrc.com)

Tak wygląda karta ustawień zastosowanych w podwoziu na danym torze. Jeśli nie mamy pojęcia jak ustawić nasz model, zawsze możemy zasugerować się setupem kogoś innego.

Następnym krokiem jest dobór elektroniki. Zacznijmy od układu Aparatura-odbiornik-serwo.

Szybkość skrętu jest bardzo istotna gdy jeździmy na czas. Krótki czas reakcji układu pozwala nam szybko ustawić się w odpowiedniej linii. Jak się jednak domyślamy nie chodzi o zwinność palców na kole aparatury , tylko o czas pracy serwa.  Im krótszy odstęp pomiędzy naszą reakcją a finalną reakcją modelu tym prowadzenie jest bardziej przewidywalne i zwinne. W Idealnym przypadku koła powinny skręcać dokładnie wtedy kiedy tego chcemy. Nie można tutaj zapomnieć o opóźnieniu sygnału wysyłanego przez nadajnik do odbiornika, który również ma ogromne znaczenie.

   

Regulator i silnik oraz pakiety(akumulatory).

Dobór tych trzech komponentów w pewnym stopniu determinuje klasa w jakiej chcemy startować. Odpowiada ona ilości zwoi silnika bezszczotkowego, najczęściej 17.5T, (stock) 13.5T oraz modified (5.5-6.5T). 

Silnik i regulator  ustawiamy w taki sposób aby dawał nam najlepsze osiągi ale jednocześnie nie przegrzewał się zbyt szybko. Przegrzanie silnika i cut-off na środku toru podczas zawodów to najgorszy możliwy scenariusz (dlatego często wyłącza się wszystkie możliwe cut-off'y w regulatorze)

Od pakietów zależy jak dużo prądu dostaje nasza elektronika. Należy też pamiętać, jakie właściwości są nam potrzebne do konkretnej klasy np. silnik modified potrzebuje więcej prądu i pojemności za to silnik stock potrzebuje jak najlżejszej baterii. W modelach o skali 1/10 używa się pakietów shorty lub saddle 

                        Shorty                                                                                                                                                            Saddle

                                             

Z tego krótkiego, jednakże treściwego artykułu dowiadujemy się jedynie ogólnych informacji.

Jak już mówiłem zagadnienie sportowego RC to bardzo obszerny temat  i nie jest możliwe przekazanie całej wiedzy w kilku zdaniach. Mimo to, aby uzmysłowić wam, że każde hobby wymaga jakiegoś nakładu finansowego spróbujmy podsumować co potrzebujemy aby osiągnąć kompletne minimum i przygotować się na swój pierwszy trening na torze  (linki do obejrzenia poniżej) :

PODWOZIE 2WD     APARATURA     COMBO DO KLASY STOCK     ZAWODNICZE SERWO     PAKIET SHORTY     KOŁA TYŁ     KOŁA PRZÓD  

Po podsumowaniu wychodzi nam ok. 3700 zł. Czy jest to dużo względem czasu jaki poświecimy na torze przez kilka lat? Według mnie to całkiem niewiele.

Jednak czy musimy uzbrajać się w cały sprzęt aby w ogóle zobaczyć czy sportowe RC to coś dla nas? Otóż nie. Pewien pomysłowy pan stworzył wypożyczalnię i tor - tam możecie spróbować swoich sił i wsiąść za stery zawodniczego podwozia Xray Stadium Truck oraz dostać fachową pomoc.

PCM TEAM organizuje cykliczne wyjazdy na owy tor w Warszawie. Jeśli jesteś zainteresowany jednodniową wycieczką i uczestnictwem w warsztatach zapisz się do PCM team a my odezwiemy się do ciebie. :)